Merkezefendi Ticaret Merkezi

Denizli'de yer alan bu ticari ve ofis binası; çalışma, yeme-içme ve günlük sosyal aktiviteleri bir halk parkının kenarında bir araya getiriyor. Tasarım, ticari alanları parkla birleştiren yaya odaklı bir ön cephe kurarken, araç erişimi ise bitişikteki cadde üzerinde kalıyor. Taş kaplama bir baza, üstteki belirgin tuğla kütleleri taşırken; geri çekilmeler ve teraslar, kamusal kullanımlardan daha özel çalışma alanlarına geçişi şekillendiriyor.

Program, iki ticari kat ve bir üst ofis katı olmak üzere organize edilmiştir. Alt katta restoranlar, kafeler ve bir fırın yaya meydanına doğru açılarak iç mekân aktivitelerinin dış mekâna taşmasına olanak tanıyor. Servis ve depo alanları arkada yer alarak parka bakan cephenin kamusal kullanım için boş kalmasını sağlıyor. Üst ticari kat, girişler arasında net bir sirkülasyon rotasının yanı sıra kafe oturma alanlarına da ev sahipliği yapan ortak bir terasa açılıyor.

Konsol yapan teras döşemesi, aynı zamanda alt taraftaki geri çekilmiş dükkan vitrinleri üzerinde bir saçak oluşturarak korunaklı bir alan sağlıyor ve yaya sınırının derinliğini tanımlıyor. Geniş bir dış merdiven, meydanı bu yükseltilmiş kata bağlarken, yanındaki bitkilendirme bu geçişi yumuşatıyor. Dış merdiven ticari katlara hizmet ederken, iç merdiven ve asansör çekirdeği ofislere erişim sağlıyor.

Üst katta, dört ofis bloğu üç açık teras boşluğu ile birbirinden ayrılıyor ve arkadaki ortak sirkülasyon alanı ile birbirine bağlanıyor. Bu düzenleme, dış mekânları çalışma ortamına dahil ederken binayı bir dizi daha küçük kütleye bölüyor. Dolu kütlelerin ve açık boşlukların birbiri ardına gelmesi kademeli bir siluet oluştururken, yuvarlatılmış köşe tuğla örgü sistemini binanın kenarı boyunca kesintisiz bir şekilde devam ettiriyor.

Terakota tuğla, üst kütlelere doku ve malzeme derinliği kazandırarak ticari bazada, merdivenlerde ve peyzaj duvarlarında kullanılan fildişi-bej traverten ile tezat oluşturuyor. İnce koyu renkli doğramalar cam açıklıkları vurgularken, şeffaf korkuluklar teraslar ve park arasındaki manzarayı koruyor. Bu malzeme seçimleri mekânsal hiyerarşiyi güçlendirerek, programın her bir bölümüne bütüncül bir mimari kompozisyon içinde belirgin bir ifade kazandırıyor.